Mollnau ( 1936 - 1945 Waldwiesen )
Mimo, iż najstarsze zapisy w dokumentach o niej pochodzą z początku XVIII w., to okazuje się, że nazwa Molna jest najstarszą nazwą miejscową nie tylko w naszej gminie. Badania wykazują, że było tu kiedyś uroczysko noszące prastarą nazwę Modlana, czyli miejsce podmokłe, wilgotne. Do dziś zresztą wschodnia część wsi znana jest jako Mokrus. Mimo tego, iż nazwa sugeruje rolniczy charakter wsi, to jednak okolica słynęła również z wydobycia i przerobu rudy żelaza. Od samego początku wieś rozciągała się na stosunkowo dużym obszarze. Jej mieszkańcy, oprócz swoich zajęć gospodarskich, pracowali również w okolicznych dworach. Molna spośród wszystkich miejscowości należących do parafii sierakowskiej, była też największym skupiskiem protestantów. W 1758 r. przy drodze na Zborowskie powstał zbór protestancki ( drugi po powiecie lublinieckim ), dokąd uczęszczali luteranie nie tylko z okolicy, ale nawet z rejonu Dobrodzienia. Kościół ten był filią gminy w Lublińcu, skąd też raz w miesiącu na nabożeństwa przyjeżdżał pastor. Od 1676 r. przy zborze istniała też szkoła protestancka. Mimo, iż protestanci stanowili zaledwie 3% ludności gminy Ciasna, to należeli jednak do ludzi bogatych a przez to wpływowych.. Od XVI do drugiej połowy XVIII w. Molna była ważnym ośrodkiem hutnictwa. Początkowo w dymarkach a potem w wielkich piecach wytapiano surówkę, którą na miejscu przerabiano usuwając z niej zanieczyszczenia. Odbywało się to m. in. w kuźnicy Plaszczok ( nazwa pochodzi od nazwiska pierwszego majstra ). Pracujący tam hutnicy założyli tam typową dla tamtych czasów osadę przemysłową. Jej mieszkańcy zamiast w polu swoją pańszczyznę odrabiali przy piecu i młocie hutniczym. Obok pieców w tym samym miejscu istniał też tartak. W drugiej połowie XIX w. liczba mieszkańców Molnej zaczęła szybko wzrastać. W roku 1867 było ich już 849. Do założonego jeszcze przez Andrzeja de Garnier i innych pobliskich właścicieli już w połowie XVIII w. ewangelickiego probostwa, w połowie XIX w. przypisanych było około stu siedemdziesięciu ewangelików. Największym ich skupiskiem była Patoka. Powstały wtedy w Molnej murowany zbór zburzono około 1970 r. Pozostały po nim do dzisiaj tylko smutne resztki cmentarza. Katolicka szkoła w Molnej powstała w roku 1818 i chodziły do niej również dzieci z Ciasnej. W 1884 roku łąki i pola Molnej przecięła linia kolejowa. Przy okazji jej budowy dokonano też melioracji okolicznych łąk. Od końca XVIII w. do Molnej należał powstały na Nowym Dworze folwark, który był przez długie lata filią macierzystego folwarku na Gajdowym. Od 1940 roku Nowy Dwór leży już w granicach Ciasnej. W 1924 powstała w Molnej agencja pocztowa, w 1927 Kasa Oszczędnościowa, a w 1929 przeprowadzono elektryfikację wsi. Od roku 1926 zaczęto budować domy dla osadników na tzw. Kolonii przy Patoce, a także obok kościoła ewangelickiego w Molnej oraz na Nowym Dworze.